برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم

تمام وب    وب سایتها و وب لاگهای فارسی

ایرلند ( Ireland )

اطلاعات کلی

پایتخت: دوبلین
زبان رسمی: ايرلندي (رسمي)، انگليسي
نوع حکومت: جمهوری
واحد پول: یورو
مذهب: كاتوليك رومي (95%)
امید طول عمر: 74سال
رشد سالانه جمعیت: 1.16 درصد (July 2004 est)

جمعیت: 3969558 نفر (July 2004 est)


سرود ملی

جغرافیای کشور ایرلند

مركز ايرلند زمين پستي است كه در آن تپه‌‌هاي كوچك، دره‌هاي عريض، فلاتها و درياچه‌ها قرار دارند. اين زمين پست را بجز ساحل شرقي در شمال دوبلين تپه‌ها و كوههاي ساحلي از جمله كوههاي ويكلو (جنوب دوبلين) كوههاي كامرا (در بخش واتر فورد) و كوههاي آكس و تپه‌هاي كانمارا و دانگال در غرب احاطه كرده است. بلندترين ارتفاعات مك گيلياردي ريكز در جنوب غرب است. ساحل ناهمواره اقيانوس اطلس پستي و بلنديهايي فراوان دارد.  رودهاي مهم: شانن، شوئر، بوين، برو، ارن.  بلندترين نقطه: قله كونتوال، 1041 متر.  آب و هوا: ايرلند آب و هواي معتدل و ملايمب دارد. ميزان بارندگي بالاست و از بيش از 2500 ميلي متر در غرب و جنوب غرب تا 750 ميلي متر در شرق متغير است.

شهرهای مهم: کرک،لیمربک ،دان لیئری،گالوی
مساحت: 70,280 کیلومتر مربع
خط ساحلی: 1448 کیلومتر
مختصات جغرافیایی: 53 درجه شمالی و 8 درجه غربی

حکومت

مجلس شند (سنا) متشكل است از 60 عضو – 11 نفر را تشيخ (نخست وزير )‌تعيين مي‌كند، 6 نفر را دانشگاهها انتخاب مي‌كنند و 43 نفر غير مستقيم انتخاب مي‌شوند تا براي دوره‌اي پنج ساله به نمايندگي منافع ويژه و صنفي بپردازند. دويل (مجلس نمايندگان) متشكل است از 166 عضو كه براي دوره‌اي پنج ساله با رأي تمامي افراد بالغ تحت نظام تعيين تعداد نمايندگان به نسبت جمعيت هر منطقه انتخاب مي‌گردند. رئيس جمهور براي دوره‌اي هفت ساله مستقيماً انتخاب مي‌شود. نخست وزير و شوراي وزيران را مجلس نمايندگان نامزد و رئيس جمهور انتصاب مي‌كند.  احزاب مهم سياسي عبارتند از: • شامل فيانا فيل (سربازان تقدير، ميانه رو متمايل به راست) • فينه گيل (حزب متحد ايرلند، ميانه رو متمايل به راست) • حزب كارگر (چپ گرا) • دمئكراتهاي پيشرو (ميانه رو متمايل به راست)

عضویت: سازمان ملل متحد ، جامعه اروپا، كنفرانس امنيت و همكاري در اروپا شوراي اروپا سازمان همكاري اقتصادي و توسعه، اتحاديه اروپاي غربي (عضو وابسته)

تاریخ معاصر

در 1798 شكست شورشي ملي گرا بر ضد حكومت بريتانيا به اتحاد پارلمانهاي بريتانيا و ايرلندو برپايي پادشاهي متحد بريتانياي كبير و ايرلند انجاميد (1801). در دهه 1840 آفت سيب زميني موجب قحطي بزرگ و مرگ هزاران نفر شد. بسياري ديگر را مالكان انگليسي تبار اخراج كردند و به مهاجرتي عمومي به خصوص به امريكا پيوستند. در نتيجه بين سالهاي 1845 و 1851 نزديك به سه ميليون نفر از جمعيت ايرلند كاسته شد. دانيل اوكانل (1775 تا 1847) به رهبري جنبشي پرداخت كه هدف آن الغاي اتحاد با بريتانيا و كسب زمين و حقوق مدني باي اكثريت كاتوليك رومي بود. مبارزه او در آزادي كاتوليكها (1829) نقش مؤثري داشت، و بعد از اين تاريخ كاتوليكهاي ايرلندي حق نمايندگي در پارلمان بريتانيا در وستمينستر را به دست آوردند. با اين حال روابط بين جوامع پروتستان و كاتوليك تيره تر شد و اين تا اندازه‌اي به دليل افزايش اعمال خشونت آميز گروه ملي گراي فين بود كه هدفش ايجاد ايرلندي مستقل بود. سياست بريتانيا در قبال ايرلند بين مصالحه و توسل به زور در نوسان بود – گلدستون، با آگاهي از لزوم اصلاحات كليساي انگليكن ايرلند را از حمايت دولت محروم ساخت و امنيت شغلي بيشتري به روستائيان كشاورز اعطا نمود. در دهه 1880 چارلز استيوارت پارنل (1846 تا 1891) بارهبري گروه بزرگي از نمايندگان ايرلندي مجلس به مبارزه براي كسب خودگرداني در 1883 و 1893 تسليم مجلس شد، ولي پس از رد انها در پارلمان ، گروه‌هاي ملي گراي انقلابي تر در ايرلند طرفدار پيدا كردند. اتحاد طلبان پروتستان در آلستر كه از سلطه كاتوليكها بيمناك بودند با سومين لايحه خودگرداني به شدت مخالفت كردند. ملي گرايان طي قيام عيد پاك دوبلين در 1916 ايرلند را كشوري مستقل اعلام كردند. اين قيام را بريتانيا سركوب كرد. پس از جنگ جهاني اول، نمايندگان ايرلندي ملي گراي پارلمان به رهبري ايمون دوالرا (كه بعدها نخست وزير و رئيس جمهورشد؛ 1882 تا 1975) در دوبلين دولتي موقت تشكيل دادند. حكومت بريتانيا در ايرلند، بجز شمال شرق كشور، فرو پاشيد و بيشتر پليسهاي ايرلندي استعفا كردند و افسران بريتانيايي – موسوم به سيا و خرمايي‌ها (به دليل رنگ اونيفورمشان – م) – جايگزين آنها شدند. جنگ ميان ملي گرايان و سربازان و پليس بريتانيايي درگرفت و در 1919 خشونت ايرلند را فرا گرفت. واكنش بريتانيا در 1920 پيشنهاد دو پارلمان براي ايرلند بود – يكي در آلستر پروتستان و ديگري در جنوب كاتوليك. جنوب در ابتدا با تقسيم كشور مخالفت كرد، ولي طبق معاهده انگليس و ايرلند (1921) خودمختاري اعطا شد، هر چند شش كاونتي (بخش) درآلستر - ايرلند شمالي – (با اكثريت پروتستان) تدام اتحادبا بريتانيا را برگزيدند. در 1922 ايرلند كشوري آزاد اعلام شد ولي دوالرا و جمهوري خواهان ا زقبول آن امتناع كردند. جنگ داخلي بين دولت موفت – به رهبري آرتورگريفيث و مايكل كالينز – و جمهوريخواهان درگرفت. هر چند درگيري در 1923 پايان گرفت، مبارزه دوالرا ادامه يافت و در 1937 كشور آزاد ايرلند به جمهوري ايره مبدل شد. اين كشور در جنگ جهاني دوم بي طرف ماند و در 1949 – با عنوان جمهوري ايرلند – از جامعه كشورهاي مشترك المنافع كناره گيري كرد. روابطه ميان جنوب و شمال – و بني اين جمهوري و بريتانيا – در طي اغتشاشات در ايرلند شمالي (از 1968) غالبا پر تنش بوده است. ولي موافقت نامه انگليس و ايرلند (1985) راه را براي مشاركت اين حمهوري در امور سياسي و قانوني و امنيتي ايرلند شمالي باز كرده است. مشخصه حيات سياسي ايرلند تناوب حضور دو حزب سياسي عمده – فينه گيل و فينا فيل – در دولت بوده است.

دفاع

كل نيروهاي مسلح: 900/12 (1991) به علاوه 100/16 ذخيره. خدمت سربازي : ندارد.

آموزش

ميزان با سوادي: 99% سنين تحصيل اجباري: 6 تا 15 سال. تعداد دانشگاه : 7 دانشگاه و كالج دانشگاهي (به علاوه 4 مؤسسه همطراز دانشگاه).

اقتصاد

كالاهاي صنعتي – به ويژه ماشين آلات، فلزات و كالاهاي مهندسي ،‌الكترونيك و شيميايي – هم اكنون بيش از 80% صادرات ايرلند را تشكيل مي‌دهد. كشاورزي و دامداري - كه سابقا محور اصلي اقتصاد بود – بر توليد دام ، گوشت و لبنيات تمركز دارد. فرآوري مواد غذايي و آبجو سازي از صنايع مهم به شمار مي‌رود. منابع طبيعي شامل سرب، روي، نفت و گاز طبيعي از چاههاي زير دريا، ئر محلهاي مناسب براي توليد نيروي هيدروالكتريك است. ايرلند دستخوش ميزان بالاي بي كاري و مهاجرت از كشور است.

پشتیبانان جس جو
 


سلامتی:   داروها  |  گیاهان دارویی  |  بیماریها

   
تمام وب    وب سایتها و وب لاگهای فارسی زبان
 

© 2007 - 2017 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | درج آگهی