برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 31 تا 60 از 84 مصراع از شعر شبی چشم کیوان ز فکرت نخفت در مثنویات محمدتقی بهار


< شعر بعدی

شبی چشم کیوان ز فکرت نخفت




سیه گوهر شوم بگداخته   که برقش ز کیوان جدا ساخته
ز بالا خروشان سوی خاک تاخت   به خاک آمد و جان عشقی گداخت
جوانی دلیر و گشاده‌زبان   سخنگوی و دانشور و مهربان
به بالا به سان یکی زاد سرو   خرامنده مانند زیبا تذرو
گشاده‌دل و برگشاده جبین   وطنخواه و آزاد و نغز و گزین
نجسته هنوز از جهان کام خویش   ندیده به واقع سرانجام خویش
نکرده دهانی خوش از زندگی   نگردیده جمع از پراکندگی
نگشته دلش بر غم عشق چیر   نخندیده بر چهر معشوق سیر
چو بلبل نوایش همه دردناک   گریبان بختش چو گل چاک‌چاک
هنوزش نپیوسته پر تا میان   نبسته به شاخی هنوز آشیان
به شب خفته بر شاخه‌ی آرزو   سحرگاه با عشق در گفتگو
که از شست کیوان یکی تیر جست   جگرگاه مرغ سخنگوی خست
ز معدن جدا گشت سربی سیاه   گدازان چو آه دل بی‌گناه
ز صنع بشر نرم چون موم شد   سپس سخت چون بیخ زقوم شد
به مدبر فرو رفت و گردن کشید   یکی دوزخی زیر دامن کشید


قبلی 1 2 3 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  دیکشنری  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2022 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی