برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 30 از 44 مصراع از شعر ایضاله در قصائد فخرالدین عراقی


< شعر بعدی شعر قبلی >

ایضاله




یا رب، این بوی خوش ز گلستان آید؟   یا ز باغ ارم و روضه‌ی رضوان آید
یا صبا بوی سر زلف نگاری آورد   یا خود این بوی ز خاک خوش کمجان آید
یا شمال از دم عیسی نفسی بویی یافت   کز نسیم خوش او در تن من جان آید
شمس دین، آنکه بدو دیده‌ی من روشن شد   نور او در همه آفاق درخشان آید
به جمالش سزد ار چشم جهان روشن شد   که همه روی مه از مهر فروزان آید
لطف فرمود و فرستاد یکی درج گهر   که از آن هر گهری مایه‌ی صد کان آید
تا مرا در نظر آید خط جان پرور او   ای بسا آب که در دیده‌ی گریان آید
شاید ار آب حیات از سخنش می‌بچکد   زانکه آبشخور او چشمه‌ی حیوان آید
جان من در شکر آب و شکر اندر خط شد   که خطش چون خط یارم شکرافشان آید
شکر کردم که پس از مدت سی و شش سال   یادش از بندگی بی سر و سامان آید
ای برادر، چه دهم شرح؟ که دور از تو مرا   بر دل تنگ چه غمهای فراوان آید؟
چند سرگشته دویدم چو فلک تا آخر   حاصلم سوز دل و دیده‌ی گریان آید
آنچه بینی که ندارم ز جهان بر جگر آب   چشم من بین که چگونه جگرافشان آید؟
این همه هست و نیم از کرم حق نومید   گرچه جانم به لب از محنت هجران آید
آخر این بخت من از خواب درآید سحری   روز آخر نظری بر رخ جانان آید


1 2 بعدی


کتابخانه:   لغتنامه فارسی  |  اشعار معاصر  |  دیکشنری  |  نهج البلاغه  |  قرآن مجید  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2019 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی