برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 16 از 16 مصراع از شعر در آفرینش ماه در شاهنامه فردوسی


< شعر بعدی شعر قبلی >

در آفرینش ماه




چراغست مر تیره شب را بسیچ   به بد تا توانی تو هرگز مپیچ
چو سی روز گردش بپیمایدا   شود تیره گیتی بدو روشنا
پدید آید آنگاه باریک و زرد   چو پشت کسی کو غم عشق خورد
چو بیننده دیدارش از دور دید   هم اندر زمان او شود ناپدید
دگر شب نمایش کند بیشتر   ترا روشنایی دهد بیشتر
به دو هفته گردد تمام و درست   بدان باز گردد که بود از نخست
بود هر شبانگاه باریکتر   به خورشید تابنده نزدیکتر
بدینسان نهادش خداوند داد   بود تا بود هم بدین یک نهاد




کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  دیکشنری  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2021 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی