برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 30 از 64 مصراع از شعر سپردن فرزند خویش به فرزند شروانشاه در لیلی و مجنون نظامی گنجوی


< شعر بعدی شعر قبلی >

سپردن فرزند خویش به فرزند شروانشاه




چون گوهر سرخ صبحگاهی   بنمود سپیدی از سیاهی
آن گوهر کان گشاده من   پشت من و پشت زاده من
گوهر به کلاه کان برافشاند   وز گوهر کان شه سخن راند
کاین بیکس را به عقد و پیوند   درکش به پناه آن خداوند
بسپار مرا به عهدش امروز   کو نو قلم است و من نوآموز
تا چون کرمش کمال گیرد   اندرز ترا به فال گیرد
کان تخت نشین که اوج سایست   خرد است ولی بزرگ رایست
سیاره آسمان ملک است   جسم ملک است و جان ملک است
آن یوسف هفت بزم و نه مهد   هم والی عهد و هم ولیعهد
نومجلس و نو نشاط و نومهر   در صدف ملک منوچهر
فخر دو جهان به سر بلندی   مغز ملکان به هوش‌مندی
میراث‌ستان ماه و خورشید   منصوبه گشای بیم و امید
نور بصر بزرگواران   محراب نماز تاجداران
پیرایه‌ی تخت و مفخر تاج   کاقبال به روی اوست محتاج
ای از شرف تو شاهزاده   چشم ملک اختسان گشاده


1 2 3 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  قرآن مجید  |  دیکشنری  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2021 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی