برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 30 از 82 مصراع از شعر مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات در مخزن الاسرار نظامی گنجوی


< شعر بعدی شعر قبلی >

مقالت هفتم در فضیلت آدمی بر حیوانات




ای به زمین بر چو فلک نازنین   نازکشت هم فلک و هم زمین
کار تو زانجا که خبر داشتی   برتر از آن شد که تو پنداشتی
اول از آن دایه که پرورده‌ای   شیر نخوردی که شکر خورده‌ای
نیکوئیت باید کافزون بود   نیکوئی افزون‌تر ازین چون بود
کز سر آن خامه که خاریده‌اند   نغز نگاریت نگاریده‌اند
رشته جان بر جگرت بسته‌اند   گوهر تن بر کمرت بسته‌اند
به که ضعیفی که درین مرغزار   آهوی فربه ندود با نزار
جانورانی که غلام تواند   مرغ علف خواره دام تواند
چون تو همائی شرف کار باش   کم خور و کم گوی و کم آزار باش
هر که تو بینی ز سپید و سیاه   بر سر کاریست در این کارگاه
جغد که شومست به افسانه در   بلبل گنجست به ویرانه در
هر که در این پرده نشانیش هست   در خور تن قیمت جانیش هست
گرچه ز بحر توبه گوهر کمند   چون تو همه گوهری عالمند
بیش و کمی را که کشی در شمار   رنج به قدر دیتش چشم دار
نیک و بد ملک به کار تواند   در بد و نیک آینه‌دار تواند


1 2 3 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  دیکشنری  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2022 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی