برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 31 تا 60 از 184 مصراع از شعر سر آغاز در بوستان سعدی


< شعر بعدی شعر قبلی >

سر آغاز




ز مستکبران دلاور بترس   ازان کو نترسد ز داور بترس
دگر کشور آباد بیند به خواب   که دارد دل اهل کشور خراب
خرابی و بدنامی آید ز جور   رسد پیش بین این سخن را به غور
رعیت نشاید به بیداد کشت   که مر سلطنت را پناهند و پشت
مراعات دهقان کن از بهر خویش   که مزدور خوشدل کند کار بیش
مروت نباشد بدی با کسی   کز او نیکویی دیده باشی بسی
شنیدم که خسرو به شیرویه گفت   در آن دم که چشمش زدیدن بخفت
برآن باش تا هرچه نیت کنی   نظر در صلاح رعیت کنی
الا تا نپیچی سر از عدل و رای   که مردم ز دستت نپیچند پای
گریزد رعیت ز بیدادگر   کند نام زشتش به گیتی سمر
بسی بر نیاید که بنیاد خود   بکند آن که بنهاد بنیاد بد
خرابی کند مرد شمشیر زن   نه چندان که دود دل طفل و زن
چراغی که بیوه زنی برفروخت   بسی دیده باشی که شهری بسوخت
ازان بهره‌ورتر در آفاق نیست   که در ملکرانی بانصاف زیست
چو نوبت رسد زین جهان غربتش   ترحم فرستند بر تربتش


قبلی 1 2 3 4 5 6 7 بعدی


کتابخانه:   لغتنامه فارسی  |  اشعار معاصر  |  دیکشنری  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2022 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی