برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 91 تا 120 از 184 مصراع از شعر سر آغاز در بوستان سعدی


< شعر بعدی شعر قبلی >

سر آغاز




غریب آشنا باش و سیاح دوست   که سیاح جلاب نام نکوست
نکودار ضیف و مسافر عزیز   وز آسیبشان بر حذر باش نیز
ز بیگانه پرهیز کردن نکوست   که دشمن توان بود در زی دوست
قدیمان خود را بیفزای قدر   که هرگز نیاید ز پرورده غدر
چو خدمتگزاریت گردد کهن   حق سالیانش فرامش مکن
گر او را هرم دست خدمت ببست   تو را بر کرم همچنان دست هست
شنیدم که شاپور دم در کشید   چو خسرو به رسمش قلم درکشید
چو شد حالش از بینوایی تباه   نبشت این حکایت به نزدیک شاه
چو بذل تو کردم جوانی خویش   به هنگام پیری مرانم ز پیش
غریبی که پر فتنه باشد سرش   میازار و بیرون کن از کشورش
تو گر خشم بروی نگیری رواست   که خود خوی بد دشمنش در قفاست
وگر پارسی باشدش زاد بوم   به صنعاش مفرست و سقلاب و روم
هم آن جا امانش مده تا به چاشت   نشاید بلا بر دگر کس گماشت
که گویند برگشته باد آن زمین   کز او مردم آیند بیرون چنین
عمل گر دهی مرد منعم شناس   که مفلس ندارد ز سلطان هراس


قبلی 1 2 3 4 5 6 7 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  دیکشنری  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2022 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی