برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 30 از 76 مصراع از شعر از نامه‌ی پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کرده‌ی خود نگاشته است در مثنویات وحشی بافقی


< شعر بعدی شعر قبلی >

از نامه‌ی پرسوز و گدازی که شاعر شوریده دل به دلدار سفر کرده‌ی خود نگاشته است




منم با خاک ره یکسان غباری   به کوی غم نشسته خاکساری
چنین افتاده‌ام مگذار غمناک   بیا و ز یاریم بردار از خاک
غبارم را فکن در رهگذاری   که گاهی می‌کند آن مه گذاری
و گردانی که آن یار مسافر   غباری می‌رساند زان به خاطر
مرا بگذار و خود بگذر به سویش   بنه از عجز رو بر خاک کویش
پس از ظهار عجز و خاکساری   به آن مه طلعت گردون عماری
بگو محنت کش بی‌خان ومانی   اسیری، خسته جانی، ناتوانی
ز بزم شادمانی دور مانده   به کنج بی‌کسی رنجور مانده
چه عود از آتش غم جان گدازی   به چنگ بی‌نوایی نغمه سازی
علمدار سپاه جان گدازان   ترنم ساز بزم نوحه سازان
دعا گویان سرشکی می‌فشاند   به عرض خاک بوسان می‌رساند
نهال گلشن جان قامت او   گل باغ لطافت طلعت او
ز قدش سرو دایم پای در گل   صنوبر در هوایش دست بر دل
لبش را در تبسم غنچه تا دید   ز شکر خنده‌اش بر خویش پیچید
به راهش سبزه تر سرنهاده   ز خطش کار او بر پا فتاده


1 2 3 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  دیکشنری  |  لغتنامه فارسی  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2021 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی