برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم
   
شاعر:    کتاب:
مصراع 1 تا 30 از 146 مصراع از شعر رسیدن آن گل نودمیده‌ی چمن رعنایی و سرو تازه رسیده‌ی گلشن زیبایی به مرغزاری که پنجه‌ی چنارش شاخ بیداد شکستی و آفتاب بلند پایه در سایه بیدش نشستی در ناظر و منظور وحشی بافقی


< شعر بعدی شعر قبلی >

رسیدن آن گل نودمیده‌ی چمن رعنایی و سرو تازه رسیده‌ی گلشن زیبایی به مرغزاری که پنجه‌ی چنارش شاخ بیداد شکستی و آفتاب بلند پایه در سایه بیدش نشستی




سمند ره نورد این بیانان   بزد راه سخن زینسان به پایان
که چون منظور دور از لشکری گشت   خروشان همچو سیل افتاد در دشت
ز دل می‌کرد آه سرد و می‌رفت   دو منزل را یکی می‌کرد و می‌رفت
کسان همزبان را یاد می‌کرد   ز درد بی‌کسی فریاد می‌کرد
خوش آن بیکس که صحرایی گزیند   که غیر از سایه همپایی نبیند
کند چندان فغان از جان ناشاد   که آید آه از افغانش به فریاد
نماند در مقام خسته حالی   دل پر سازد از فریاد خالی
بیا وحشی که عنقایی گزینیم   وطن در قاف تنهایی گزینیم
چو مه با خور بود نقصان پذیر است   می از تنها نشستن شیر گیر است
ز تنهاییست می را در فرح روی   چو یارش پشه شد گردد ترش روی
چو سرکه همسرای پشه افتاد   نیاید از سرایش غیر فریاد
چو زر با نقره یکچندی نشیند   دگر خود را به رنگ خود نبیند
مشو دمساز با کس تا توانی   اگر می‌بایدت روشن روانی
چو آیینه که با هرکس مقابل   ز تأثیر نفس گردد سیه دل
چو روزی چند شد القصه منظور   به چشمش مرغزاری آمد از دور


1 2 3 4 5 بعدی


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  دیکشنری  |  قرآن مجید  |  نهج البلاغه  |  لغتنامه انگلیسی  |  راهنمای کشورها

   
شاعر:    کتاب:
 

© 2007 - 2022 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی