برای:  وب | تصاویر | فیلم ها | لینکها | بیشتر ▼
ورود به سیستم

تنضیمات این صفحه:

نمایش متن فارسی    نمایش متن عربی    نمایش متن فارسی و عربی


بازگشت

این سوره مبارکه در شهر مکه نازل شده است و شامل 42 آیه می باشد.

عَبَس


﴿ بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

عَبَسَ وَتَوَلَّى ﴿1﴾
چهره در هم کشید و روى برتافت...

أَن جَاءهُ الْأَعْمَى ﴿2﴾
از اینکه نابینایى به سراغ او آمده بود!

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُ يَزَّكَّى ﴿3﴾
تو چه مى‏دانى شاید او پاکى و تقوا پیشه کند،

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ الذِّكْرَى ﴿4﴾
یا متذکر گردد و این تذکر به حال او مفید باشد!

أَمَّا مَنِ اسْتَغْنَى ﴿5﴾
اما آن کس که توانگر است،

فَأَنتَ لَهُ تَصَدَّى ﴿6﴾
تو به او روى مى‏آورى،

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّى ﴿7﴾
در حالى که اگر او خود را پاک نسازد، چیزى بر تو نیست!

وَأَمَّا مَن جَاءكَ يَسْعَى ﴿8﴾
اما کسى که به سراغ تو مى‏آید و کوشش مى‏کند،

وَهُوَ يَخْشَى ﴿9﴾
و از خدا ترسان است،

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّى ﴿10﴾
تو از او غافل مى‏شوى!

كَلَّا إِنَّهَا تَذْكِرَةٌ ﴿11﴾
هرگز چنین نیست که آنها مى‏پندارند؛ این (قرآن) تذکر و یادآورى است،

فَمَن شَاء ذَكَرَهُ ﴿12﴾
و هر کس بخواهد از آن پند مى‏گیرد!

فِي صُحُفٍ مُّكَرَّمَةٍ ﴿13﴾
در الواح پرارزشى ثبت است،

مَّرْفُوعَةٍ مُّطَهَّرَةٍ ﴿14﴾
الواحى والاقدر و پاکیزه،

بِأَيْدِي سَفَرَةٍ ﴿15﴾
به دست سفیرانى است

كِرَامٍ بَرَرَةٍ ﴿16﴾
والا مقام و فرمانبردار و نیکوکار!

قُتِلَ الْإِنسَانُ مَا أَكْفَرَهُ ﴿17﴾
مرگ بر این انسان، چقدر کافر و ناسپاس است!

مِنْ أَيِّ شَيْءٍ خَلَقَهُ ﴿18﴾
(خداوند) او را از چه چیز آفریده است؟!

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُ فَقَدَّرَهُ ﴿19﴾
او را از نطفه ناچیزى آفرید، سپس اندازه‏گیرى کرد و موزون ساخت،

ثُمَّ السَّبِيلَ يَسَّرَهُ ﴿20﴾
سپس راه را براى او آسان کرد،

ثُمَّ أَمَاتَهُ فَأَقْبَرَهُ ﴿21﴾
بعد او را میراند و در قبر پنهان نمود،

ثُمَّ إِذَا شَاء أَنشَرَهُ ﴿22﴾
سپس هرگاه بخواهد او را زنده مى‏کند!

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَا أَمَرَهُ ﴿23﴾
چنین نیست که او مى‏پندارد؛ او هنوز آنچه را (خدا) فرمان داده، اطاعت نکرده است!

فَلْيَنظُرِ الْإِنسَانُ إِلَى طَعَامِهِ ﴿24﴾
انسان باید به غذاى خویش (و آفرینش آن) بنگرد!

أَنَّا صَبَبْنَا الْمَاء صَبًّا ﴿25﴾
ما آب فراوان از آسمان فرو ریختیم،

ثُمَّ شَقَقْنَا الْأَرْضَ شَقًّا ﴿26﴾
سپس زمین را از هم شکافتیم،

فَأَنبَتْنَا فِيهَا حَبًّا ﴿27﴾
و در آن دانه‏هاى فراوانى رویاندیم،

وَعِنَبًا وَقَضْبًا ﴿28﴾
و انگور و سبزى بسیار،

وَزَيْتُونًا وَنَخْلًا ﴿29﴾
و زیتون و نخل فراوان،

وَحَدَائِقَ غُلْبًا ﴿30﴾
و باغهاى پردرخت،

وَفَاكِهَةً وَأَبًّا ﴿31﴾
و میوه و چراگاه،

مَّتَاعًا لَّكُمْ وَلِأَنْعَامِكُمْ ﴿32﴾
تا وسیله‏اى براى بهره‏گیرى شما و چهارپایانتان باشد!

فَإِذَا جَاءتِ الصَّاخَّةُ ﴿33﴾
هنگامى که آن صداى مهیب ( صیحه رستاخیز) بیاید، (کافران در اندوه عمیقى فرومى‏روند)!

يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾
در آن روز که انسان از برادر خود مى‏گریزد،

وَأُمِّهِ وَأَبِيهِ ﴿35﴾
و از مادر و پدرش،

وَصَاحِبَتِهِ وَبَنِيهِ ﴿36﴾
و زن و فرزندانش؛

لِكُلِّ امْرِئٍ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ ﴿37﴾
در آن روز هر کدام از آنها وضعى دارد که او را کاملا به خود مشغول مى‏سازد!

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ مُّسْفِرَةٌ ﴿38﴾
چهره‏هائى در آن روز گشاده و نورانى است،

ضَاحِكَةٌ مُّسْتَبْشِرَةٌ ﴿39﴾
خندان و مسرور است؛

وَوُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌ ﴿40﴾
و صورتهایى در آن روز غبارآلود است،

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾
و دود تاریکى آنها را پوشانده است،

أُوْلَئِكَ هُمُ الْكَفَرَةُ الْفَجَرَةُ ﴿42﴾
آنان همان کافران فاجرند!




جستجوی بیشتر برای سوره عبس

  جستجو در وب برای سوره عبس
  جستجو در وب سایتهای فارسی زبان برای سوره عبس
  جستجو در تصاویر برای سوره عبس
  جستجو در تصاویر وب سایتهای فارسی زبان برای سوره عبس
  جستجو در فیلم ها برای سوره عبس
  پیشنهادهای جستجوی جس جو برای سوره عبس

تبلیغات اینترنتی
 


کتابخانه:   اشعار معاصر  |  لغتنامه فارسی  |  اشعار کهن  |  دیکشنری  |  لغتنامه انگلیسی  |  نهج البلاغه  |  راهنمای کشورها

   
 

© 2007 - 2020 Jasjoo

ارسال نظرات | کلمات کلیدی | تبلیغات اینترنتی