تو نیک و بد خود هم از خود بپرس

چرا بایدت دیگری محتسب

سرای مدرسه و بحث علم و طاق و رواق

چه سود چون دل دانا و چشم بینا نیست

آصف عهد زمان جان جهان تورانشاه

که در این مزرعه جز دانه​ی خیرات نکشت

بهاء الحق و الدین طاب مثواه

امام سنت و شیخ جماعت

قوت شاعره​ی من سحر از فرط ملال

متنفر شده از بنده گریزان میرفت

رحمان لایموت چو آن پادشاه را

دید آن چنان کز او عمل الخیر لایفوت

به عهد سلطنت شاه شیخ ابواسحاق

به پنج شخص عجب ملک فارس بود آباد

خسروا گوی فلک در خم چوگان توشد

ساحت کون ومکان عرصه​ی میدان تو باد

دادگرا تو را فلک جرعه کش پیاله باد

دشمن دل سیاه تو غرقه به خون چو لاله باد

روح القدس آن سروش فرخ

بر قبه​ی طارم زبرجد