جز نقش تو در نظر نیامد ما را

جز کوی تو رهگذر نیامد ما را

بر گیر شراب طرب​انگیز و بیا

پنهان ز رقیب سفله بستیز و بیا

گفتم که لبت، گفت لبم آب حیات

گفتم دهنت، گفت زهی حب نبات

ماهی که قدش به سرو می​ماند راست

آیینه به دست و روی خود می​آراست

من باکمر تو در میان کردم دست

پنداشتمش که در میان چیزی هست

تو بدری و خورشید تو را بنده شده​ست

تا بنده​ی تو شده​ست تابنده شده​ست

هر روز دلم به زیر باری دگر است

در دیده​ی من ز هجر خاری دگر است

ماهم که رخش روشنی خور بگرفت

گرد خط او چشمه​ی کوثر بگرفت

امشب ز غمت میان خون خواهم خفت

وز بستر عافیت برون خواهم خفت

نی قصه​ی آن شمع چگل بتوان گفت

نی حال دل سوخته دل بتوان گفت